Şan tekniğinde ilerlemeyi en çok yavaşlatan etken gerginliktir ve çoğu kursiyer onu hiç fark etmez. Gerginlik çalışıyorum duygusuyla karıştırılır. Üç tipik bölgede toplanır ve her biri ayrı bir belirti verir. Çene ilk bölgedir.
Çene aşağı doğru zorla açıldığında ya da öne itildiğinde ses yolu daralır ve tını hemen kapanır. Dil kökü ikinci bölgedir. Dilin geriye çekilmesi yutak boşluğunu daraltır, tını boğuklaşır ve kursiyer bunu kendi içinden duyamaz.
Boyun kasları üçüncü bölgedir ve özellikle tiz notalarda devreye girer. Başın öne uzatılması gırtlağı yukarı çeker. Belirtiler de tanınabilir, ses tizleştikçe kalitenin belirgin biçimde bozulması bunların başında gelir.
Kısa sürede yorulma, söyledikten sonra boğazda kuruluk ya da yanma hissi ve nefesin çabuk tükenmesi aynı listeye girer. Çözüm çoğunlukla daha çok çalışmak değildir. Daha az yapmak yeterlidir. Basit sınamalar yardımcı olur, söylerken çene serbestçe sallanabiliyor mu ve dil ucu alt dişlere rahatça yaslanıyor mu.
Gevşetici çalışmalar arasında dudak titretme, dil titretme, mırıldanma ve pipetle söyleme yer alır ve hepsi gırtlak dışı kasların etkinliğini azaltır. Sıra da kendi başına işe yarar. Zor bir pasaj önce mırıldanarak çalışılır, sonra yarı kapalı bir ünlüyle söylenir ve en son açık sesle tamamlanır.