Çocuk kursiyerin en sevdiği şarkıyı çalışmak istemesi doğaldır ve bu istek kendi başına bir sorun değildir. O şarkı çoğu zaman bir yetişkin için yazılmıştır. Uygunluk üç ayrı ölçütle değerlendirilir ve karar bu üç ölçütün birlikte verdiği sonuca göre alınır. Aralık ilk ölçüttür.
Yetişkin repertuvarı çocuk sesinin rahat bölgesinin dışına çıkar ve çocuk oraya erişebilmek için bağırmaya yönelir. Dayanıklılık ikinci ölçüttür. Dayanıklılık ikinci ölçüttür ve uzun, yoğun bir eser çocuk sesini kısa sürede yorar.
Metin üçüncü ölçüttür. Söz çocuğun anlam dünyasına uzak olduğunda yorum kurulamaz. Şarkı o durumda yalnızca bir ezber olarak kalır ve çocuk söylediği sözle hiçbir bağ kuramaz.
Bu üç ölçüt çocuğun sevdiği şarkıyı reddetmek anlamına gelmez ve çoğu durumda çözüm eseri taşımaktır. Eser rahat aralığa aktarılır. Sorun büyük ölçüde ortadan kalkar ve çocuk aynı şarkıyı zorlanmadan, tınısını bozmadan baştan sona söyleyebilir hale gelir.
Kısaltma ikinci çözümdür ve uzun eserlerde uygulanır, eserin bir bölümü alınır ve tamamı istenmez. Denge kurmak üçüncü çözümdür. Sevdiği bir eserin yanına ses gelişimini destekleyen bir çalışma parçası eklenir, böylece hem isteği korunur hem gelişimi sürer.